رباعی شمارهٔ ۱۳۲
اندازهٔ متن
چون درد تو بر دلم شبیخون آورد
دندانت موافق دلم گشت به درد
اندر همه تن نبود جز دندانت
کو با دل من موافقت داند کرد
۲ بیت
چون درد تو بر دلم شبیخون آورد
دندانت موافق دلم گشت به درد
اندر همه تن نبود جز دندانت
کو با دل من موافقت داند کرد
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی