رباعی شمارهٔ ۱۳۳
اندازهٔ متن
بخت ار به تو راه دادنم نتواند
باری ز خودم خلاص دادن داند
تا ماندهام ار پیش توام بنشاند
از غصه که بی تو ماندهام برهاند
۲ بیت
بخت ار به تو راه دادنم نتواند
باری ز خودم خلاص دادن داند
تا ماندهام ار پیش توام بنشاند
از غصه که بی تو ماندهام برهاند
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی