رباعی شمارهٔ ۱۳۴
اندازهٔ متن
بخت ار به مراد با توام بنشاند
گردون ز توام برات دولت راند
پروانهٔ بخت را به دیوان وصال
مرفق چه دهم تا ز منت نستاند
۲ بیت
بخت ار به مراد با توام بنشاند
گردون ز توام برات دولت راند
پروانهٔ بخت را به دیوان وصال
مرفق چه دهم تا ز منت نستاند
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی