رباعی شمارهٔ ۱۳۶
اندازهٔ متن
معشوقه ز لب آب حیات انگیزد
پس آتش تب چرا ازو نگریزد
آن را که لب دم مسیحا خیزد
آخر به چه زَهره تب در او آویزد
۲ بیت
معشوقه ز لب آب حیات انگیزد
پس آتش تب چرا ازو نگریزد
آن را که لب دم مسیحا خیزد
آخر به چه زَهره تب در او آویزد
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی