رباعی شمارهٔ ۱۸۶
اندازهٔ متن
ای گشته به نور معرفت ناظر خویش
آشفته مکن به معصیت خاطر خویش
چون نفس تو میکند به قصد ایمان را
باید که شوی به جان و دل حاضر خویش
۲ بیت
ای گشته به نور معرفت ناظر خویش
آشفته مکن به معصیت خاطر خویش
چون نفس تو میکند به قصد ایمان را
باید که شوی به جان و دل حاضر خویش
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی