رباعی شمارهٔ ۲۰۵
اندازهٔ متن
بنمود بهار تازه رخسار ای دل
بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
اکنون که گشاد چهره گلزار ای دل
ما و می گلرنگ و لب یار ای دل
۲ بیت
بنمود بهار تازه رخسار ای دل
بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
اکنون که گشاد چهره گلزار ای دل
ما و می گلرنگ و لب یار ای دل
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی