رباعی شمارهٔ ۲۲۰
اندازهٔ متن
افغان که ز دل برای سوز آوردم
نه ناوک آه سینه دوز آوردم
بیهوده چو آفتاب و مه زیر سپهر
روزی به شب و شبی به روز آوردم
۲ بیت
افغان که ز دل برای سوز آوردم
نه ناوک آه سینه دوز آوردم
بیهوده چو آفتاب و مه زیر سپهر
روزی به شب و شبی به روز آوردم
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی