رباعی شمارهٔ ۲۳۲
اندازهٔ متن
چون پای غم ار ز مجلست بیرونم
از دست غمت چو می در آب و خونم
تو مجلس می نشانده دانم چونی
من غرقه خون نشسته دانی چونم
۲ بیت
چون پای غم ار ز مجلست بیرونم
از دست غمت چو می در آب و خونم
تو مجلس می نشانده دانم چونی
من غرقه خون نشسته دانی چونم
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی