رباعی شمارهٔ ۲۳۹
اندازهٔ متن
چون سایه اگر باز به کنجی تازم
همسایهٔ من سایه نبیند بازم
ور سایه ز من کم کند آن طنازم
از سایهٔ خود هم نفسی برسازم
۲ بیت
چون سایه اگر باز به کنجی تازم
همسایهٔ من سایه نبیند بازم
ور سایه ز من کم کند آن طنازم
از سایهٔ خود هم نفسی برسازم
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی