رباعی شمارهٔ ۲۴۸
اندازهٔ متن
گر هیچ به بندگیت درخور باشم
در شهر تو سال و مه مجاور باشم
شروان ز پی تو کعبه شد جان مرا
گر برگردم ز کعبه کافر باشم
۲ بیت
گر هیچ به بندگیت درخور باشم
در شهر تو سال و مه مجاور باشم
شروان ز پی تو کعبه شد جان مرا
گر برگردم ز کعبه کافر باشم
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی