رباعی شمارهٔ ۲۹۷
اندازهٔ متن
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه
۲ بیت
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی