رباعی شمارهٔ ۳۰۶
اندازهٔ متن
تا زلف تو بربست به رخ پیرایه
بر عارض تو فکند مشکین سایه
ای حور جنان تو پیش من راست بگو
شیر تو که داده است، که بودت دایه؟
۲ بیت
تا زلف تو بربست به رخ پیرایه
بر عارض تو فکند مشکین سایه
ای حور جنان تو پیش من راست بگو
شیر تو که داده است، که بودت دایه؟
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی