رباعی شمارهٔ ۳۰۷
اندازهٔ متن
ای گشته دلم در غم تو صد پاره
عیش و طرب از نزد رهی آواره
من خود که بوم؟ کشتهای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره
۲ بیت
ای گشته دلم در غم تو صد پاره
عیش و طرب از نزد رهی آواره
من خود که بوم؟ کشتهای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی