شمارهٔ ۲۷ - نامشخص

اندازهٔ متن۲

باز دل برد از کفم زلف نگار تازه‌ای

بیقراری داد با این دل قرار تازه‌ای

۱ بیت

از همین دفتر

پی وصل تو ما را زور و زر نیستنگاه حسرتی داریم و آهی

جدا از زلف و رخسار تو جان دادم به ناکامینه خرم از تو در صبحی نه دلشاد از تو در شامی

یکی شد تا به کویت بانگ زاغ و نغمهٔ بلبلگلستان سر کوی تو با زاغ و زغن مانده

چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیمبه کرشمه‌های نهانی و به تفقدات زبانیم

رشحه

نکشد دل به جز آن سرو قدم جای دگربی تو گلخن بنماید به نظر گلزارم

جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدمکه بینم از تو وفایی گذشت عمر و ندیدم