رباعی شمارهٔ ۳۴
اندازهٔ متن
ای خواجه که نان به زیردستان ندهی
جان گیری و نان در عوض جان ندهی
شرمت بادا که زیردستان ضعیف
از بهر تو جان دهند و تو نان ندهی
۲ بیت
ای خواجه که نان به زیردستان ندهی
جان گیری و نان در عوض جان ندهی
شرمت بادا که زیردستان ضعیف
از بهر تو جان دهند و تو نان ندهی
بر روی زمین نه کار یک کس دلخواهکار همه کس ز آسمان ناله و آه