رباعی شمارهٔ ۱۱
اندازهٔ متن
گر بر درِ دیر مینشانی ما را
گر در رهِ کعبه میدوانی ما را
اینها همگی لازمهٔ هستی ماست
خوش آن که ز خویش وارهانی ما را
۲ بیت
گر بر درِ دیر مینشانی ما را
گر در رهِ کعبه میدوانی ما را
اینها همگی لازمهٔ هستی ماست
خوش آن که ز خویش وارهانی ما را
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی