رباعی شمارهٔ ۴۷
اندازهٔ متن
از نخلِ تَرَش بار چو باران میریخت
وز صفحهٔ رخ، گل به گریبان میریخت
از حسرتِ خاکِ پای آن تازهنهال
سیلاب ز چشمِ آبِ حیوان میریخت
۲ بیت
از نخلِ تَرَش بار چو باران میریخت
وز صفحهٔ رخ، گل به گریبان میریخت
از حسرتِ خاکِ پای آن تازهنهال
سیلاب ز چشمِ آبِ حیوان میریخت
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی