رباعی شمارهٔ ۴۸
اندازهٔ متن
ای دل چو فراقش رگِ جان بگشودت
منمای به کس خرقهٔ خونآلودت
مینال چنان که نشنوند آوازت
میسوز چنان که بر نیآید دودت
۲ بیت
ای دل چو فراقش رگِ جان بگشودت
منمای به کس خرقهٔ خونآلودت
مینال چنان که نشنوند آوازت
میسوز چنان که بر نیآید دودت
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی