رباعی شمارهٔ ۷۹
اندازهٔ متن
نقاش رُخت ز طعنها آسودهست
کز هر چه تمامتر بود، بنمودهست
رخسار و لبت چنان که باید بودهست
گویی که کسی به آرزو فرمودهست
۲ بیت
نقاش رُخت ز طعنها آسودهست
کز هر چه تمامتر بود، بنمودهست
رخسار و لبت چنان که باید بودهست
گویی که کسی به آرزو فرمودهست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی