رباعی شمارهٔ ۹۲
اندازهٔ متن
دل رفت بَرِ کسی که سیماش خوشست
غم خوش نبود ولیک غمهاش خوشست
جان میطلبد نمیدهم روزی چند
در جان سخنی نیست، تقاضاش خوشست
۲ بیت
دل رفت بَرِ کسی که سیماش خوشست
غم خوش نبود ولیک غمهاش خوشست
جان میطلبد نمیدهم روزی چند
در جان سخنی نیست، تقاضاش خوشست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی