رباعی شمارهٔ ۱۰۱
اندازهٔ متن
آوازِ در آمد بنگر یارِ منست
من خود دانم که را غمِ کارِ منست
سیصد گل سرخ بر رخ یار منست
خیزم بِچِنم که گل چِدن کارِ منست
۲ بیت
آوازِ در آمد بنگر یارِ منست
من خود دانم که را غمِ کارِ منست
سیصد گل سرخ بر رخ یار منست
خیزم بِچِنم که گل چِدن کارِ منست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی