رباعی شمارهٔ ۱۰۴
اندازهٔ متن
از گل طبقی نهاده کین روی منست
وز شب گرهی فگنده کین موی منست
صد نافه به باد داده کین بوی منست
وآتش به جهان درزده کین خوی منست
۲ بیت
از گل طبقی نهاده کین روی منست
وز شب گرهی فگنده کین موی منست
صد نافه به باد داده کین بوی منست
وآتش به جهان درزده کین خوی منست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی