رباعی شمارهٔ ۱۰۹
اندازهٔ متن
چشمی دارم همه پر از دیدن دوست
با دیده مرا خوشست چون دوست دروست
از دیده و دوست فرق کردن نتوان
یا اوست درون دیده یا دیده خود اوست
۲ بیت
چشمی دارم همه پر از دیدن دوست
با دیده مرا خوشست چون دوست دروست
از دیده و دوست فرق کردن نتوان
یا اوست درون دیده یا دیده خود اوست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی