رباعی شمارهٔ ۱۲۷
اندازهٔ متن
تا در نرسد وعدهٔ هر کار که هست
سودی ندهد یاری هر یار که هست
تا زحمت سرمای زمستان نکشد
پر گل نشود دامن هر خار که هست
۲ بیت
تا در نرسد وعدهٔ هر کار که هست
سودی ندهد یاری هر یار که هست
تا زحمت سرمای زمستان نکشد
پر گل نشود دامن هر خار که هست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی