رباعی شمارهٔ ۱۴۲
اندازهٔ متن
چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست
مغرور مشو به خود که اصل من و تو
گردی و شراری و نسیمی و نمیست
۲ بیت
چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست
مغرور مشو به خود که اصل من و تو
گردی و شراری و نسیمی و نمیست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی