رباعی شمارهٔ ۱۵۲
اندازهٔ متن
جانا به زمین خاوران خاری نیست
کهش با من و روزگار من کاری نیست
با لطف و نوازش جمال تو مرا
دردادن صد هزار جان عاری نیست
۲ بیت
جانا به زمین خاوران خاری نیست
کهش با من و روزگار من کاری نیست
با لطف و نوازش جمال تو مرا
دردادن صد هزار جان عاری نیست
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی