رباعی شمارهٔ ۱۵۸
اندازهٔ متن
سیمابی شد هوا و زنگاری دشت
ای دوست بیا و بگذر از هرچه گذشت
گر میل وفا داری اینک دل و جان
ور رای جفا داری اینک سر و تشت
۲ بیت
سیمابی شد هوا و زنگاری دشت
ای دوست بیا و بگذر از هرچه گذشت
گر میل وفا داری اینک دل و جان
ور رای جفا داری اینک سر و تشت
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی