رباعی شمارهٔ ۱۶۷
اندازهٔ متن
آن دل که تو دیدهای ز غم خون شد و رفت
وز دیدهٔ خون گرفته بیرون شد و رفت
روزی به هوای عشق سیری میکرد
لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت
۲ بیت
آن دل که تو دیدهای ز غم خون شد و رفت
وز دیدهٔ خون گرفته بیرون شد و رفت
روزی به هوای عشق سیری میکرد
لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی