رباعی شمارهٔ ۱۸۵
اندازهٔ متن
گر درد کند پای تو ای حور نژاد
از درد بدان که هر گزت درد مباد
آن درد منست بر منش رحم آید
از بهر شفاعتم به پای تو فتاد
۲ بیت
گر درد کند پای تو ای حور نژاد
از درد بدان که هر گزت درد مباد
آن درد منست بر منش رحم آید
از بهر شفاعتم به پای تو فتاد
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی