رباعی شمارهٔ ۱۸۷
اندازهٔ متن
هر راحت و لذتی که خلاق نهاد
از بهر مجردان آفاق نهاد
هر کس که ز طاق منقلب گشت به جفت
آسایش خویش بُرد و بر طاق نهاد
۲ بیت
هر راحت و لذتی که خلاق نهاد
از بهر مجردان آفاق نهاد
هر کس که ز طاق منقلب گشت به جفت
آسایش خویش بُرد و بر طاق نهاد
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی