رباعی شمارهٔ ۲۰۴
اندازهٔ متن
دل وقت سماع بوی دلدار بَرَد
ما را به سراپردهٔ اسرار بَرَد
این زمزمهٔ مرکب مر روح تراست
بردارد و خوش به عالم یار بَرَد
۲ بیت
دل وقت سماع بوی دلدار بَرَد
ما را به سراپردهٔ اسرار بَرَد
این زمزمهٔ مرکب مر روح تراست
بردارد و خوش به عالم یار بَرَد
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی