رباعی شمارهٔ ۲۲
اندازهٔ متن
در سنبلش آویختم از روی نیاز
گفتم «من سودازده را کار بساز»
گفتا که «لبم بگیر و زلفم بگذار»
در عیش خوش آویز، نه در عمر دراز
۲ بیت
در سنبلش آویختم از روی نیاز
گفتم «من سودازده را کار بساز»
گفتا که «لبم بگیر و زلفم بگذار»
در عیش خوش آویز، نه در عمر دراز
با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نیکنجی و فراغتی و یک شیشهٔ می