رباعی شمارهٔ ۲۲۰
اندازهٔ متن
گر غره به عمری به تبی برخیزد
وین روز جوانی به شبی برخیزد
بیداد مکن که مردم آزاری تو
در زیر لبی به یا ربی برخیزد
۲ بیت
گر غره به عمری به تبی برخیزد
وین روز جوانی به شبی برخیزد
بیداد مکن که مردم آزاری تو
در زیر لبی به یا ربی برخیزد
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی