رباعی شمارهٔ ۲۲۸
اندازهٔ متن
صوفی به سماع دست از آن افشاند
تا آتش دل به حیلتی بنشاند
عاقل داند که دایه گهوارهٔ طفل
از بهر سکون طفل میجنباند
۲ بیت
صوفی به سماع دست از آن افشاند
تا آتش دل به حیلتی بنشاند
عاقل داند که دایه گهوارهٔ طفل
از بهر سکون طفل میجنباند
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی