رباعی شمارهٔ ۳۹۲
اندازهٔ متن
در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ
شد دست ز کار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ
۲ بیت
در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ
شد دست ز کار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی