رباعی شمارهٔ ۴۳۶
اندازهٔ متن
در کوی تو من سوخته دامن بودم
وز آتش غم سوخته خرمن بودم
آری جانا دوش به بامت بودم
گفتی دزدست دزد نبُد من بودم
۲ بیت
در کوی تو من سوخته دامن بودم
وز آتش غم سوخته خرمن بودم
آری جانا دوش به بامت بودم
گفتی دزدست دزد نبُد من بودم
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی