دوبیتی شمارهٔ ۱۳۷
اندازهٔ متن
مو که مست از می انگور باشم
چرا از نازنینم دور باشم
مو که از آتشت گرمی نوینم
چرا از دود محنت کور باشم
۲ بیت
مو که مست از می انگور باشم
چرا از نازنینم دور باشم
مو که از آتشت گرمی نوینم
چرا از دود محنت کور باشم
عزیزون از غم و درد جداییبه چشمونم نمانده روشنایی