دوبیتی شمارهٔ ۲۱۰
اندازهٔ متن
خوش آن ساعت که یار از در درآیو
شو هجران و روز غم سر آیو
ز دل بیرون کنم جان را به صد شوق
همی واجم که جایش دلبر آیو
۲ بیت
خوش آن ساعت که یار از در درآیو
شو هجران و روز غم سر آیو
ز دل بیرون کنم جان را به صد شوق
همی واجم که جایش دلبر آیو
عزیزون از غم و درد جداییبه چشمونم نمانده روشنایی