دوبیتی شمارهٔ ۲۲۶
اندازهٔ متن
قضا پیوسته در گوشم بواجه
که این درد دل تو بی علاجه
اگر گوهر به آبی خواهون نداری
همین این جون تو که بی رواجه
۲ بیت
قضا پیوسته در گوشم بواجه
که این درد دل تو بی علاجه
اگر گوهر به آبی خواهون نداری
همین این جون تو که بی رواجه
عزیزون از غم و درد جداییبه چشمونم نمانده روشنایی