دوبیتی شمارهٔ ۲۶۷
اندازهٔ متن
ته که نازنده بالا دلربایی
ته که بی سرمه چشمان سرمه سایی
ته که مشکین دو گیسو در قفائی
به مو واجی که سرگردان چرایی
۲ بیت
ته که نازنده بالا دلربایی
ته که بی سرمه چشمان سرمه سایی
ته که مشکین دو گیسو در قفائی
به مو واجی که سرگردان چرایی
عزیزون از غم و درد جداییبه چشمونم نمانده روشنایی