رباعی شمارهٔ ۱۱
اندازهٔ متن
این شمع که شب در انجمن میخندد
ماند بگلی که در چمن میخندد
هر شب که به بالین من آید تا روز
میسوزد و بر گریهٔ من میخندد
۲ بیت
این شمع که شب در انجمن میخندد
ماند بگلی که در چمن میخندد
هر شب که به بالین من آید تا روز
میسوزد و بر گریهٔ من میخندد
ای رای تو ترجمان تقدیر شدهتیغ تو چو خورشید جهانگیر شده