رباعی شمارهٔ ۳۶
اندازهٔ متن
رویت، که به خوبی گل خندان منست
آرامگهش دل چو زندان منست
نیکش بگزدیدند به دندان، گر چه
گفتم که: همین نیک به دندان منست
۲ بیت
رویت، که به خوبی گل خندان منست
آرامگهش دل چو زندان منست
نیکش بگزدیدند به دندان، گر چه
گفتم که: همین نیک به دندان منست
روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی