رباعی شمارهٔ ۷۶
اندازهٔ متن
صافی چو ترا دید روان می نالد
برسینه ز غم سنگ زنان می نالد
گفتی تو که نالیدن صافی از چیست
جانش به لب آمدست از آن می نالد
۴ سطر
صافی چو ترا دید روان می نالد
برسینه ز غم سنگ زنان می نالد
گفتی تو که نالیدن صافی از چیست
جانش به لب آمدست از آن می نالد