با شب گفتم گر بمهت ایمانست
رباعی شمارهٔ ۲۳۰
اندازهٔ متن
با شب گفتم گر بمهت ایمانست
این زود گذشتن تو از نقصانست
شب روی به من کرد و چنین عذری گفت
ما را چه گنه چو عشق بیپایانست
۲ بیت
منبع: ویکیدرج
شعر رایگان میماند؛ با ذخیرهکردن، بعداً از کتابخانهات پیدایش میکنی.