رباعی شمارهٔ ۲۵۰
اندازهٔ متن
بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت
وآنرا که گرفت دل غم گل نگرفت
باری دل من جز صفت گل نگرفت
بیحاصلیم جز ره حاصل نگرفت
۲ بیت
بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت
وآنرا که گرفت دل غم گل نگرفت
باری دل من جز صفت گل نگرفت
بیحاصلیم جز ره حاصل نگرفت
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی