رباعی شمارهٔ ۲۶۲
اندازهٔ متن
تا در دل من صورت آن رشک پریست
دلشاد چو من در همهٔ عالم کیست
والله که به جز شاد نمیدانم زیست
غم میشنوم ولی نمیدانم چیست
۲ بیت
تا در دل من صورت آن رشک پریست
دلشاد چو من در همهٔ عالم کیست
والله که به جز شاد نمیدانم زیست
غم میشنوم ولی نمیدانم چیست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی