رباعی شمارهٔ ۲۸۰
اندازهٔ متن
جانی که شراب عشق ز آن سو خورده است
وز شیره و باغ آن نکو رو خوردهاست
آن باغ گلوی او بگیرد گوید
خونش ریزم که خون ما او خورده است
۲ بیت
جانی که شراب عشق ز آن سو خورده است
وز شیره و باغ آن نکو رو خوردهاست
آن باغ گلوی او بگیرد گوید
خونش ریزم که خون ما او خورده است
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی