رباعی شمارهٔ ۲۸۲
اندازهٔ متن
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
دردِ حسدِ حسود چونش بگرفت
سرخیِ رخت ز گرمی و خشکی نیست
از بس عاشق که کشت خونش بگرفت
۲ بیت
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
دردِ حسدِ حسود چونش بگرفت
سرخیِ رخت ز گرمی و خشکی نیست
از بس عاشق که کشت خونش بگرفت
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی