رباعی شمارهٔ ۳۳۳
اندازهٔ متن
دوش از سر لطف یار در من نگریست
گفتا بیما چگونه بتوانی زیست
گفتم به خدا چنانکه ماهی بیآب
گفتا که گناه تست و بر من بگریست
۲ بیت
دوش از سر لطف یار در من نگریست
گفتا بیما چگونه بتوانی زیست
گفتم به خدا چنانکه ماهی بیآب
گفتا که گناه تست و بر من بگریست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی