رباعی شمارهٔ ۳۴۹
اندازهٔ متن
سرمایهٔ عقل مرد دیوانگیست
دیوانهٔ عشق مرد فرزانگیست
آنکس که شد آشنای دل از ره درد
با خویشتنش هزار بیگانگیست
۲ بیت
سرمایهٔ عقل مرد دیوانگیست
دیوانهٔ عشق مرد فرزانگیست
آنکس که شد آشنای دل از ره درد
با خویشتنش هزار بیگانگیست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی